Wspierają:

     

 

 

 

Ostatnie Komentarze

Główna arrow Ciekawe Filmy arrow Ciekawostki filmowe 2
       
Ciekawostki filmowe 2 Utwórz PDF Drukuj
Redaktor: Administrator   
30.05.2010.
 Mamy dla Was drugą odsłonę ciekawostek filmowych. Dzisiaj o interferencji troche, katastrofie, tunelu... a z resztą- zobaczcie sami. Ciekawe, który z filmów będzie przez Was najczęściej oglądany. My już wiemy ;-).

 

 

 

Katastrofa mostu w Tacoma

(USA, 7 listopada 1940) stanowi wzorcowy przykład znaczenia wpływu parcia wiatru na konstrukcję jako oddziaływania dynamicznego, które należy uwzględnić podczas projektowania konstrukcji tego typu.

Był to most wiszący, jego główne przęsło miało 840 m długości przy szerokości jedynie 12 m, co było powodem jego niebywałej wiotkości. Już w trakcie budowy, podczas montażu deskowania dla zabetonowania jezdni, pracujący robotnicy doznawali mdłości wynikających z dużych ugięć mostu. Po oddaniu do eksploatacji, stał się on prawdziwą atrakcją turystyczną, ze względu na "niesamowite wrażenia" towarzyszące przejazdowi przez most, tak iż nazwany został potocznie "galopującą Gertie".

Po czterech miesiącach istnienia, rano 7 listopada 1940 r. silny sztorm wiejący od oceanu (56-67 km/h), spowodował wprowadzenie mostu w drgania, odpowiadające ruchowi falowemu. Początkowo (godz. 7:00), był to ruch pomostu w płaszczyźnie pionowej (podnoszenie i opadanie o amplitudzie ok. 90 cm z częstością 36 razy na minutę), później ok. godz. 10:00 rytmiczne wznoszenie i opadanie zamieniło się w dwufalowy ruch skręcający 14 cykli na minutę z wychyleniem do 8,4 m, przy skręceniu dochodzącym do 45 stopni. Ok. 10:30 nastąpiło pierwsze załamanie jednej z płyt pomostu, a ok. 11:00 most rozpadł się ostatecznie. Nie było ofiar w ludziach.

Przebieg katastrofy został zarejestrowany na taśmie filmowej.

Powodem katastrofy mostu, oprócz wymienionej małej sztywności przęseł, była także niewystarczająca stateczność aerodynamiczna i związana z nią nieszczęśliwa zbieżność częstości własnej drgań przęseł i pylonów (zjawisko rezonansu).

Most został odbudowany według zmodyfikowanego projektu i otwarty ponownie 15 października 1950.

 

 

 

 

Platforma widokowa Skywalk 

28 marca 2007 dokonano uroczystego otwarcia szklanego pomostu nad zachodnią częścią Wielkiego Kanionu (Grand Canyon West). To "najwyższy balkon" na świecie. Usytuowany jest on na wysokości 1.219 m nad ziemią. Otwarcie atrakcji dla publiczności odbyło się kilka dni później. Za 29,5 USD/osoby (03.2009) (plus ok. 30USD za wykupienie trasy turystycznej) zainteresowani mają możliwość podziwiać otwierającą się pod nimi przepaść Wielkiego Kanionu, oddzieleni od niej jedynie przezroczystą taflą szkła. Szklana platforma widokowa Skywalk uznawana jest za cud inżynierii; kosztowała 30 mln dolarów i ma kształt podkowy wystającej na ponad 20 metrów od krawędzi urwiska, które opada pionowo w dół na głębokość 1.220 metrów. Znajduje się 144 km w prostej linii na zachód od Parku Narodowego Wielkiego Kanionu, odwiedzanego co roku przez 4,1 mln turystów, na terenach rezerwatu Indian Hualapai w Arizonie. Na platformie nie wolno wykonywać zdjęć (aparaty fotograficzne i telefony komórkowe przekazywane sa do depozytu). Zdjęcia wykonywane są wyłącznie przez osoby upoważnione i dostępne za odpłatnością.

Skywalk został zaprojektowany przez pracownię architektoniczną MRJ Architects, a jego rozwiązaniem konstrukcyjnym zajęła się firma Lochsa Engineering. Szkło, z którego zrobiono szklaną podkowę sprowadzono z niemieckich zakładów, specjalizujących się w produkcji szkła strukturalnego na potrzeby unikatowych projektów budowlanych na całym świecie. Według architekta Marka Johnsona, Skywalk udźwignie jednocześnie 120 osób i wytrzyma wiatry wiejące w Kanionie z prędkością 160 km na godzinę. Pomost wyposażono również w system amortyzujący, aby nie wpadał w drgania powodowane przemieszczeniem się po nim ludzi.

 

 

 

 

 



Tunel Transatlantycki

 

jest proponowaną koncepcją połączenia Ameryki Północnej (Nowego Jorku) i Wielkiej Brytanii. Pomysłodawcy mówią o budowie rury zanurzonej na pewną głębokość w wodzie, w której panowałaby próżnia.

Tunel miałby 5000 km długości. Poruszałyby się w nim pociągi w stanie lewitacji magnetycznej z prędkością do 8800 km/h. Pociąg byłby w stanie osiągnąć tak wysoką szybkość w wyniku braku oporu powietrza w próżniowym środowisku i tarcia ("jazda" na poduszce magnetycznej). Czas podróży między Nowym Jorkiem a Londynem wyniósłby więc mniej niż godzinę.

Pomysł Tunelu Transatlantyckiego został zaprezentowany na Kanale Discovery w programie Inżynieria Ekstremalna.

Konstrukcja

Propozycja zakłada budowę ruchomego tunelu, opartego na konstrukcji okrętu podwodnego.

Tunel byłby zakotwiczony do dna przy pomocy 100 000 dużych mocujących kabli i około 54000 prefabrykowanych elementów. Sekcje składałyby się z 2 warstw stali odseparowanych warstwą piany.

Jeżeli kiedykolwiek by go zbudowano, byłby największym i najdroższym projektem budowlanym w historii. Na obecny dzień, koszt budowy tunelu szacowany jest na ponad 12 bilionów dolarów.

W przyszłości mniejsze koszty projektu mogłyby uczynić ten pomysł bardziej realistycznym niż dzisiaj.

 

 

 

 

 

 

 

Itaipu

 

– zapora wodna na rzece Parana w Ameryce Południowej będąca drugą co do wielkości elektrownią wodną na świecie (po Zaporze Trzech Przełomów w Chinach). Tama jest wspólnym przedsięwzięciem Brazylii i Paragwaju. Jest położona na granicznym odcinku rzeki w pobliżu malowniczych wodospadów Iguaçu. Najbliższym miastem, w którym jest lotnisko dla turystów jest położone 20 km na południe Foz do Iguaçu. Nazwa Itaipu pochodzi od słowa Tupi w języku Indian Guarani i oznacza "śpiew kamieni".

13 października 1982 zamknięto zaporę i wody rzeki zaczęły spiętrzać się za betonową przegrodą. Po 14 dniach poziom podniósł się o 100 metrów. Następnie otworzono przelew spływowy o szerokości 390 m, który w ciągu godziny przepuszcza 60 tysięcy m³ wody. W elektrowni zainstalowano 20 generatorów po 700 MW (moc elektrowni 14 GW). Rocznie produkuje ona około 90 TWh (terawatogodzin), co pokrywa zapotrzebowanie na prąd Paragwaju w 93% i ok. 20% zapotrzebowania całej Brazylii.

 

 

 

 Na koniec to co wszyscy lubią najbardziej:

 

 

 

 

 

 

 

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Pismo do Sejmu RP w sprawie uprawnień budowlanych

Ranking pracodawców 2013

Firmy, które oferują praktyki

Portal Studentów Inżynierii Środowiska

Reklama