Wspierają:

     

 

 

 

Studenckie wersje oprogramowania

Ostatnie Komentarze

Główna arrow Studia arrow Przydatne Artykuły arrow Doktorat - ogólne informacje
       
Doktorat - ogólne informacje Utwórz PDF Drukuj
Redaktor: Administrator   
14.09.2011.

Zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym  (Dz.U. 2005 nr 164 poz. 1365) - [zobacz], Art.2 pkt.1 ppkt. 21) doktorantto uczestnik studiów doktoranckich, w rozumieniu potocznym to osoba pisząca rozprawę doktorską
 
Stopień naukowy doktora w Polsce nadaje się osobie w drodze tzw. przewodu doktorskiego wszczętego na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia.
 
Stopnie naukowe są uregulowane w ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595) - [zobacz].
Ustawa przewiduje następujące stopnie naukowe:

  1. doktora,
  2. doktora habilitowanego

Stopnie naukowe są nadawane w instytucjach, którym takie prawo zostało przyznane przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów (w skrócie - CK) - [zobacz]. 
 
Centralna Komisja do spraw Stopni i Tytułów to organ państwowy działający na terenie RP na podstawie Ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki  (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595) - [zobacz].


Stopień doktora nadaje się osobie, która posiada tytuł zawodowy: magistra, magistra inżyniera, lekarza, lekarza weterynarii lub inny równorzędny, ponadto zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez radę jednostki organizacyjnej i przedstawiła oraz obroniła rozprawę doktorską.
 
Sama rozprawa doktorska jest przygotowywana pod opieką promotora, którym może być samodzielny pracownik nauki, (tj. pracownik naukowy lub naukowo-dydaktyczny posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora)
Rozprawa doktorska powinna stanowić oryginalne rozwiązanie problemu naukowego lub artystycznego oraz wykazywać ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej, a także umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.
Obrona dysertacji jest publiczna, tzn. że każdy ma prawo w niej uczestniczenia oraz zadawania doktorantowi pytań dotyczących tematu pracy doktorskiej. Termin obrony pracy doktorskiej jest ogłaszany i podawany do publicznej wiadomości.
 
Dostępne są trzy drogi dojścia do doktoratu, a mianowicie:

  1. uzyskując zatrudnienie na stanowisku asystenta w szkołach wyższych; tu zgodnie z ustawą jest 8 lat na napisanie doktoratu w czasie których asystent (potocznie "asystent profesora") realizuje własny rozwój naukowy
  2. poprzez studia III stopnia, tj. studia doktoranckie, które umożliwiają uzyskanie zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie naukowej oraz  przygotowują do samodzielnej działalności badawczej i twórczej, jak również uzyskania stopnia naukowego doktora. Nauka na studiach doktoranckich wymaga uprzedniego ukończenia studiów II stopnia lub jednolitych studiów magisterskich i jest prowadzona w uczelniach oraz jednostkach naukowo-badawczych, które mają do tego uprawnienia
  3. z tzw. "wolnej stopy", kiedy to zgodnie z Ustawą z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Art. 11) otwiera się przewód doktorski na wniosek zainteresowanego

UWAGI:
 
Uczestnicy studiów doktoranckich tworzą samorząd doktorantów, (art. 208 pkt. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym); natomiast uczestnicy seminarium doktoranckiego nie mają prawa tworzyć samorządu doktorantów. To automatycznie wyklucza możliwość posiadania swego przedstawiciela na Krajowym Zjeździe Doktorantów, i tym samym eliminuje możliwość kandydowania do Krajowej Reprezentacji Doktorantów.
 
Łączny udział przedstawicieli studentów i doktorantów w organach uczelnianych nie może być mniejszy niż 20%, a ich liczbę ustala się proporcjonalnie do ich liczebności na uczelni. Należy tu podkreślić, że każdą z tych grup musi reprezentować co najmniej jedna osoba, (art. 61 pkt. 3 oraz art. 67 pkt. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym).
 

Zgodnie z Art. 199 Prawa o szkolnictwie wyższym doktorant może otrzymać pomoc materialną w formie:

  1. stypendium socjalnego
  2. zapomogi
  3. stypendium za wyniki w nauce
  4. stypendium na wyżywienie
  5. stypendium mieszkaniowego
  6. stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych

Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym ponadto określa, że doktoranci studiów stacjonarnych są związani quasi stosunkiem pracy, na który składają się:

  1. Obowiązek odbywania praktyk dydaktycznych w formie prowadzenia zajęć dydaktycznych, zagrożony sankcją w postaci skreślenia z listy doktorantów. Nie może to być więcej niż 90 godzin rocznie, (Art. 197 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym)
  2. Możliwość wypłacania stypendium doktoranckiego w wysokości nie niższej niż 60% minimalnego wynagrodzenia zasadniczego asystenta, (Art. 200 Prawa o szkolnictwie wyższym)
  3. Ubezpieczenie zdrowotne odprowadzane przez uczelnię
  4. Okres odbywania studiów (nie dłuższy niż 4 lata) wlicza się do okresu pracy, jeżeli doktorant uzyska stopień doktora, (Art 198 pkt.3 Prawa o szkolnictwie wyższym) - (ten punkt dotyczy zarówno doktorantów studiów stacjonarnych, jak i niestacjonarnych)

Należy pamiętać ponadto, że uczestnicy studiów doktoranckich w Polsce nie są ani studentami, ani pracownikami naukowymi. Wynika to bezpośrednio z procesu bolońskiego - [zobacz], którego celem jest strukturyzacja studiów trzeciego stopnia
 
KONTROWERSJE:
 
Należy tu wyraźnie powiedzieć, że studia doktoranckie nie muszą kończyć się uzyskaniem stopnia doktora a doktoranci, którzy nie zdobędą stopnia doktora okresu studiów nie będą mogli wliczyć do okresu pracy.
 
Pełne prawa członkowskie doktoranci mogą uzyskać wyłącznie w organizacjach uczelnianych, które statutowo określone są jako organizacje doktoranckie, (art. 210 Prawa o szkolnictwie wyższym).

Źródło: 
BudownictwoPolskie.pl
 

Komentarze  

 
0 #1 Alek.K 2011-09-17 22:38
Po co robić doktorat w tym kraju, skoro kończysz magistra i nie masz gdzie swojej wiedzy wykorzystać (nie mówiąc już o tym, żeby się rozwijać dalej) a z czasem trzeba ją (dla swojego dobra - żeby nie zgłupieć) z głowy "wyrzucać" (co najbardziej człowieka denerwuje).
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Pismo do Sejmu RP w sprawie uprawnień budowlanych

Ranking pracodawców 2013

Firmy, które oferują praktyki

Portal Studentów Inżynierii Środowiska